4.10.11

της αγάπης η ντόπα

Όσο κι αν τον αγαπάς, αυτός θα φεύγει.Θα φύγει.Έφυγε.Άρρωστος, γέρος,κιτρινισμένος,θλιμμένος,άφωνος.Γονιός σου.Δεν έμοιαζε δηλαδή, μα ήταν αυτός.Κι εσύ έμεινες τώρα, πίσω, εδώ, να κλαίς πίσω από έναν τοίχο,ακουμπώντας τα χέρια στα γόνατα, να σε στηρίξουν αυτά, να φωνάζεις, να κλαις, να του λες και να μη σ'ακούει πια.Σου μείνε η εικόνα του και το αργό χάδι στο μέτωπο.
Σου 'μεινα τώρα κι εγώ, να σε φροντίζω, να μην ξανακλάψεις ποτέ.