9.12.16

braut

Τα λουλούδια έχουν τρυπώσει παντού
βγαίνουν από αυτιά και κόχες ματιών
Καλύπτουν μέτωπο, μάγουλα, πηγούνι ,
ελάχιστο λαιμό
Δεν έχω μαλλιά, μόνο λουλούδια
Σαν κάσκα οι λυσίανθοι και τα τριαντάφυλλα
κρύβουν έστω και υποψία προσώπου
Κι έτσι εγώ μοιάζω στην γυναίκα από την
printemps nécrophilique
Με τέτοιο σουρεάλ διάδημα-προσωπείο σε παντρεύτηκα
ντυμένη τις δαντέλες -ροζ παλιό χρώμα-
Και ήμουν κατά μερική ομολογία αρχοντική
κατά τις λοιπές πρησμένη
και για ελάχιστες όμορφη -μάλιστα , σαν πριγκήπισσα!
(τότε κατάλαβα πως οι γυναίκες δεν κάνουν εκπτώσεις ούτε τις γαμήλιες μέρες
αφού ό,τι πρέπει να ειπωθεί , ακούγεται παρόλες τις συνέπειες)
Για μένα ήμουν κάποιος εαυτός καταχωνιασμένος
ρομαντική, προσεκτική, εξομολογητική, ειλικρινής κι αυθεντική
Στο εξής έτσι -σου υποσχέθηκα - θα είμαι
Πρόσθεσα το υπεύθυνη αφότου γέννησα το παιδί μας
μόνο τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή δεν κατάφερα,
ως τώρα που μιλάμε , να αφαιρέσω από τη λίστα
κι έτσι αυτή προκαλεί πτώση κάτω χείλους,
μυρμήγκιασμα χεριών και στριγκή μη αναγνωρίσμη φωνή
φυλάκιση της αναπνοής και παγίδευση εαυτού
σε μικρούς ανήλιαγους χώρους


3.12.16

λουτσία και κλέφτες

Πέφτω μια καθημερινή
από το μπαλκόνι του πέμπτου
σωριάζομαι ανενόχλητη στην άσφαλτο της πατησίων 
αφήνοντας σύξυλους όλους αυτούς
τίποτα δεν συμβαίνει ερήμην μου
Ελέγχω το τίποτα κι ανάβει πράσινο
Λύνω τη ζώνη ,η πόρτα κάνει γκντουπ 
σωρός στην άσφαλτο
Μπορεί και να μην συνέβησαν ακριβώς έτσι τα γεγονότα
αλλά αρκούμαι στα φανταστικά που ταϊζουν το θέαμα



Η μοίρα.
Η άτροπος- μ'αυτήν το 'χω το θέμα-σατράπης σωστός
ψαλίδα κι οχι ψαλίδι στο χέρι
κομμένα μαλλιά, μια χούφτα
ρυτίδες εντός
Ορός λείανσης εκτός
καλογυαλισμένο μωβ πακέτο
σετ από σπλάχνα και όργανα
ψυχή , φωνή εκτός
ταγέρ όχι και κόκκινο
μακιγιάζ και σοβατίσματα
να πληρώσετε λύτρα παρακαλώ
Τι; Δώσατε; Ε , πήρατε.Τώρα τέρμα.
κόλλυβα με καμούτ και κράνμπερι
Όλα με τα λεφτά μου πληρωμένα
Φάγαν , ήπιαν και τώρα
Τώρα αδειάζουν το σπίτι μου


Ποιος νοιάζεται.
Κοίτα όνομα: Λουπέν. Αρσέν Λουπέν
Της έφερε μηχανές
Γυαλισμένες και φιλμ
Μυρίζουν τσιγάρο και λουλούδι και δέρμα
αναμνήσεις δικές μου , εργαλεία να χτίσει δικές της 
Εγώ που έφυγα 
με δόντια σα φραχτες πίσω από τα χειλια μου
δεν είμαι πια για να θυμάμαι.