27.10.16

οκτώβρης, 27, ημέρα Πέμπτη

Κάθεται το κουνούπι
στην φάλαγγα του παράμεσου
δεν το ενοχλώ για να μη με ενοχλεί
-κουνούπι τον Οκτώβρη;
Κυρτή πλάτη ,κόκκαλα λεκάνης
ανάθεμα τι τρώω
λόξυγκας από λύπη
δεν έχω τσιγάρα (ούτε ποτό)
δεν τα καπνίζω δηλαδή
για το παιδί ,το παιδί.
Βγήκα χθες.Μόνη,
ένιωσα λίγο όπως πριν,
μονάχα για εξήνταπέντε λεπτά.
Μα η αλήθεια να λέγεται
όλα άλλαξαν
εγώ πιο πολύ.
Συνεπής -βέβαια- στο φόβο,
συνεπής στο κενό μέσα μου.
Τριανταντρία ολόκληρα εδώ πάνω, στα τσιμέντα αυτά
προβάρω ευτυχία, νυφικό, γέννα, έρωτα
προβάρω
life is not a rehearsal
δύσκολα νοήματα
τα θυμάμαι μαζί με το κρύο-
τριαντατρία ολόκληρα;
Λείπουν κομμάτια μα...
χρόνια πολλά, φιλιά κόκκινα, ξεχασμένα
Το μάγουλο σαν να χω φυλάξει κορόμηλο
άκαιρος κι επιτακτικός
άβολος πόνος
δεν έχω κουράγιο να του πω:
αιστοδιαολοπιά
κουράζομαι.
Δεν μισώ, μόνο δεν νιώθω,
κοίτα μια λέξη : υπαισθησία
πάσχω από αυτό τώρα
πως να χαρώ;
Επικήδειος γενεθλίων
κάθε χρόνο,τέτοια μέρα:
θρηνώ.