6.10.12

somnium

μια έξαψη της στιγμής ,ανάρπαστες ιδέες και τα συναφή-
όνειρα δεν κάνω πια 
σχέδια δεν κάνω,δεν κάνω,
για ποιον, γιατί, με ποιο στόχο, σκοπό τί;
μη συζητάς για τα μέλλοντα, για τα σκεπασμένα 
η ζωή περνάει, η αγάπη μεταμορφώνεται
εγώ, εμείς κι οι άλλοι μόνοι, αγκιστρωμένοι -μη 
συζητάς! δεν κάνω όνειρα
μου τα στερώ επίτηδες-χωρίς να φανώ δόλια, 
όνειρα υπάρχουν τόσα- που δεν αξίζει να θες πολλά,
μένεις ματαιόδοξος να κοιτάς, να κοιτάς
τη βροχή την καταιγιστική
επιτέλους έβρεξε! ανθρώπους να ξεπλύνει για μια μέρα-δυο 
κι ύστερα, ύστερα σκουριά και  αποφορά 
η ζωή περνάει ,αναρχία,σιωπή κι ακινησία 
αν όλα τα μετράς μ'αυτήν,  τότε 
όλα καλώς -κι έχουν νόημα.